Leuke shirts, sweaters, petjes, moks, kussens, enz... Speciale designs ontworpen voor de liefhebber van pony's en paarden. Bekijk ze en klik op deze PONYSHOP MERCHANDISING

Alles wat je nodig hebt om je pony goed te kunnen verzorgen. Bekijk het nodige verzorgingsmateriaal op deze PONYSHOP VERZORGING

De geschiedenis van het paard

De geschiedenis  van de paarden is altijd al bepaald door de behoeften en wensen van de mens in de paardenfokkerij. Voor de tijd van de domesticatie was de verhouding tussen mens en paard die van jager en prooi. Men dreef de kudde paarden in het nauw of naar de rand van afgronden waar ze in paniek naar beneden vielen en stierven.

4000 Voor Christus, de Aziatische nomaden temmen de paarden

Vanaf 4000-3000  voor Christus begonnen de Aziatische nomaden in de buurt van de Zwarte Zee wilde paarden in kudden te houden. Ze hadden reeds wilde dieren getemd zoals schapen en geiten en hadden dus wel wat ervaring met het temmen. De paarden hielden ze vooral voor het vlees, de melk en de huid. Maar ze werden zich bewust van de snelheid en de kracht dat paarden hadden. Ze begonnen de paarden te berijden. Ze spanden ze voor sleeën en namen ze mee naar verse weidegronden.

Rond 3500 voor Christus werd in Mesopotamië het wiel uitgevonden. De handel bloeide op en de mensen gingen ook handel in paarden drijven. De daaropvolgende 1000 jaar ontwikkelde zich in West-Azië en Zuid-Europa een dicht handelsnetwerk. 

Paarden in de oorlog

Strijdwagen in het oude EgypteDe paarden kregen ook snel een taak in diverse oorlogen. Ruitervolken, waaronder de Hettieten, waren rond 3000 voor Christus verwikkeld in burenoorlogen. Rond 2000 voor Christus verschenen de eerste strijdwagens. De Hyksons voerden oorlog met hen bespannen paardenstrijdwagens en liepen Egypte letterlijk onder de voet. Ze bleven in Egypte heer en meester tot 1542 voor Christus.

Terwijl rond 1600 voor Christus in Egypte de spaakwielen waren uitgevonden waren die rond 1300 voor Christus in China tot in de perfectie ontwikkeld.

De daaropvolgende eeuwen vormden in de oorlog de met paarden bespannen strijdwagens het belangrijkste oorlogstuig. Tot wanneer krijgers te paard en later de cavalerie aan de horizon verscheen. Dankzij de verdere ontwikkeling van wapens en uitrusting won de cavalerie steeds meer aan invloed. Er was meer snelheid, meer slagkracht en de verassingstactiek was effectiever dan die van de infanterie. Bovendien kon de cavalerie ook op plaatsen strijden in gebieden die niet toegankelijk waren voor strijdwagens.

De ruiters werden steeds zwaarder bewapend en hadden grotere paarden nodig. Met de uitvinding van bit, teugel en sporen kon men de snelheid en wendbaarheid van het paard beter in de hand houden. Oorspronkelijk was het tuig van hout, bot of leer, maar rond 1500 voor Christus werd het van brons gemaakt. Later werd het brons vervangen door ijzer. De opkomst van het zadel was pas in de laat-Romeinse tijd, vanaf de 4de en 5de eeuw. De komst van de stijgbeugels was nog een stuk later.

Het mythische paard

De geschiedenis van de mens zou er helemaal anders uit gezien hebben indien er geen paarden waren geweest. Zonder een degelijk transport door paarden van goederen en mensen zou de handel over grote afstanden bijna onmogelijk geweest zijn. Paarden drukten een belangrijke stempel op het politieke leven. Bij de Assyriërs, hun rijk bloeide op in de 8ste eeuw voor Christus, was het fokken van paarden een staatsdoel. De Perzen zetten deze traditie verder na het veroveren van het Assyrische rijk (612 voor Christus). De Perzische keizer Cyrus de Grote nam in 539 voor Christus Babylon in. In zijn stallen stonden 8000 hengsten en 6000 merries.

In China, Japan en Korea waren strijdpaarden een geliefde oorlogsbuit voor stoeterijen van de heersende klasse. Voor de ruitervolken, de Turkmenen, de Hunnen en de Mongolen waren paarden van levensbelang. De krijgers die gesneuveld waren werden tesamen met hun rijpaarden begraven.

Ook de kruisridders trokken ten strijde op hun edele rossen. In de Middeleeuwen, tussen 600 en 1500, wonnen de koudbloeden aan invloed. De uitrusting van de ridders was loodzwaar en men had sterke paarden nodig.

Paarden in vredestijd

Toen het wegennet zich uitbreidde en de koetsen hun opmars maakten in de 17de eeuw steeg de vraag naar snelle en krachtige paarden. De oplossing daarvoor waren de Arabier en de Berber, de zwaardere landrassen. De paardensport werd steeds populairder en de opkomst van de Volbloed vormde de basis voor de sportpaardenrassen van nu.

De interesse in paarden verdween echter met de opkomst van de tractor en de auto. Alleen op het platteland werden hier en daar nog paarden ingezet. Maar na de Tweede Wereldoorlog nam de interesse naar paarden weer toe. Deze keer voor de sport en vrije tijd. In heel wat landen is de paardenfokkerij een zeer lucratieve aangelegenheid.

Bron: Mary Gordon Watson, R. Russell Lyon, Sue Montgomery, (1999), Horse (The Complete Guide), A Team Media Book, London, United Kingdom